Krótki rys historyczny Szczyrku

Pierwsze wzmianki o ludności osiedlającej się na obszarze dzisiejszego Szczyrku pochodzą z XVI wieku. Jak podają kroniki, w latach 30 - tych wieku XVII osada liczyła około 100 osób. Początkowo mieszkańcy wioski zajmowali się wyłącznie rolnictwem i pasterstwem.
Nieco później zaczęto wytwarzać sukno z owczej wełny, a także wyrabiać gonty (szyndziele). Drewna było pod dostatkiem, gdyż w pobliżu osady prowadzono wyrąb lasu.

Co ciekawe, do dzisiaj nie wyjaśniono ostatecznie pochodzenia nazwy osady. Jedni twierdzą, że nazwa pochodzi od "szczyrkania", czyli dzwięku wydawanego przez dzwoneczki na szyjach owiec. Inni z kolei sądzą, że faktycznie chodzi o "szczyrkanie", ale oznaczające szmer górskiego potoku. Najbardziej prawdopodobny jest pogląd, że nazwa osady pochodzi od słowa "szczerk", którym określano rozległe kamieńce w dolinach rzek.
W XIX wieku w okolicach Szczyrku rozpoczęto wyrąb lasu na wieką skalę. Szybko powstawały młyny wodne i tartaki, co przyczyniło się do zwiększenia produkcji wyrobów drewnianych, a w szczególności wspomnianych gontów. W XIX wieku mieszkańcy wioski zaczęli też znajdować zajęcie w pobliskich ośrodkach przemysłowych - miastach Bielsku i Białej.

Rozwój Szczyrku jako górskiej miejscowości turystycznej nastąpił w XX wieku. Już w latach 20 - tych ubiegłego stulecia chętnie przyjeżdżali tu fabrykanci z całej Polski. Wkrótce zaczęto budować wille, pensjonaty i schroniska turystyczne. W roku 1927 powstały schroniska na Klimczoku i na Przełęczy Salmopolskiej, a w roku 1933 wybudowano schronisko na Skrzycznym.

Po wojnie rozpoczął się okres niezwykle dynamicznego rozwoju osady pod względem turystycznym. Dzięki swemu malowniczemu położeniu i okolicznym szczytom górskim, Szczyrk stał się powszechnie znaną miejscowością wypoczynkową i popularnym ośrodkiem sportów zimowych. W 1959 roku w Szczyrku wybudowano krzesełkową kolej linową na Skrzyczne, która do dziś stanowi jedną z największych atrakcji turystycznych miasteczka.

W roku 1973 Szczyrk otrzymał prawa miejskie. Obecnie miasteczko liczy około 5500 mieszkańców i zajmuje obszar 3907 ha.

Zabytki w Szczyrku

Kościół pod wezwaniem Św. Jakuba

Drewniany kościół parafialny pod wezwaniem Św. Jakuba zbudowany został w latach 1797 - 1800 i stanowi najcenniejszy zabytek na terenie Szczyrku. Wnętrze świątyni urządzone zostało w stylu późnobarokowym, a wyposażenie stanowią głównie zabytki pochodzące z Klasztoru Norbertynów w Nowym Sączu. W kościele znajdują się trzy ołtarze, liczne obrazy, a także chrzcielnica kamienna i trzy kamienne kropielnice z początku XIX wieku. Na wieży kościoła zawieszony jest dzwon pochodzący z 1691 roku.

Kościół znajduje się w centrum Szczyrku, przu ul. Beskidzkiej 107.

Sanktuarium na Górce

Sanktuarium na Górce, czyli pochodzący z 1894 roku Kościół Matki Boskiej Królowej Polski, znajduje się na południowym stoku Magury, na tzw. Górce.
Górka stała się miejscem Kultu Maryjnego, gdyż w roku 1894 pewnej małej dziewczynce kilkakrotnie ukazywała się tutaj Matka Boska. Wieść szybko się rozniosła i wkrótce na Górkę zaczęły przybywać pielgrzymki. Jesienią 1894 roku miejscowa ludność wzniosła tutaj drewnianą kaplicę, a w roku 1912 wybudowano większy kościół z kamienia.  więcej

Na Górkę dojść można z centrum miasteczka niebieskim szlakiem turystycznym prowadzącym na Klimczok (około 30 min) lub zielonym szlakiem spacerowym.
Można też dojechać tam samochodem: przy Starej Karczmie w centrum skręcamy w prawo - w ulicę Górską, a następnie znów w prawo - w ulicę Wrzosową, która prowdzi pod sam kościół.